امروزبرای اولین باربه نگارستان ملی رفتم. تنها نه، بلکه با پنج خبرنگارپاکستانی، پنج خبرنگارهندی و چهاروبلاگ نویس افغانستانی. زیاد اهل نقاشی نیستم. بنا براین چیززیادی هم دستگیرم نشد. راهنمایان نگارستان هم که با آن لهجه کابلی با کلاس شان (هی هثر، هزهستاد هبدالادی ستک) چندان معلوماتی نمی دهند.
وقتی دیدارمان تمام شد، ازطرف رئیس نگارستان، به صرف چای به دفترش دعوت شدیم. درآنجا زهره نجوا پرسید که آیا این ساختمان هم قدیمی است. رئیس گفت که این ساختمان خانه غلام حیدرخان چرخی بوده است. جایی که خالق درآن زندگی میکرد.
برای یک لحظه تمام وجودم را برق گرفت. نتوانستم باورکنم. دوباره پرسیدم. جواب درست بود. من درجایی بودم که دیوارهایش بوی خالق میداد. خشت خشت آن خانه آبله دست خالق را دیده بود. تمام فضای آنجا عطرعرق بدن خالق را داشت. خدا میداند چقدرسخت کارکرده بود تا ارباب لت و کوبش نکند.
خالقی که درمقابل استبداد قد علم کرده بود و به سلطنت خائنانه نادرپایان داده بود. اگرچه خالق نمی دانست که بعد ازنادر، پسرنابالغش برای چهل سال پادشاهی خواهد کرد. خالق این را هم نمیدانست که هفتاد و اندی سال بعد، ما آنقدربی غیرت می شویم که همین پسرخائن نادر، درواپسین سالهای عمرش، با مادرهایمان هم بسترمی شود و نامش را بابای ملت می گذاریم.
نجیب الله مسافر، رضاساحل، بصیرسیرت، مهدی مهرآیین ، روح الله مشکین قلم، فرزانه سلطانی، نسیم سیامک، آمنه حسنی، میثم شاهین، آصف تلاش، احمدنوید نظری، محمد زرین، نصیرفدایی و ملیار صادق آزاد، عکاسانی اند که آثارشان دراین نمایشگاه به نمایش درآمده اند.
همچنین مجموعه این عکسها درقالب کتابی گرد هم آورده شده و در 170 صفحه با کیفیت عالی چاپ شده است. 
مرکزفوتو ژورنالیزم چشم سوم به عنوان یک مرکز عکاسی حرفه ای در سال 1387 کار خود را آغاز کرد و در این مدت، نمایشگاه های متعددی را پیرامون موضوعات مختلف در افغانستان و خارج از افغانستان، راه اندازی کرده است. این مرکزهمچنین برنامه های متعدد کوتاه مدت آموزش عکاسی را درکابل و بامیان برگزارکرده است.
برای معلومات بیشتردرمورد مرکزفوتوژورنالیزم چشم سوم، میتوانید به نشانی های ذیل مراجعه کنید.
